ثانيه

بدون شرح

كاظم كوهي — Tue, 13 Dec 2011 12:18:00 GMT

باز باران

باز باران ؟ با ترانه ميخورد بر بام خانه خانه ام کو ؟
خانه ات کو؟ آن دل ديوانه ات کو؟
روزهاي کودکي کو؟ فصل خوب سادگي کو؟
يادت آيد روز باران گردش يک روز ديرين؟ پس چه شد ديگر ?
کجا رفت؟ خاطرات خوب و رنگين در پس آن کوي بن بست در دل تو؟
آرزو هست؟ کودک خوشحال ديروز، غرق در غمهاي امروز، ياد باران رفته از ياد، آرزوها رفته بر باد، باز باران؟
باز باران مي خورد بر بام خانه بي ترانه؟ بي بهانه شايدم؟ گم کرده خانه

نمي دانم

كاظم كوهي — Sat, 08 Jan 2011 15:45:00 GMT

نميدانم زندگي چيست؟؟

اگر زندگي شکستن سکوت است سالهاست که من سکوت را شکسته ام?

اگر زندگي خروش جويبار است سالهاست که من در چشمه ي جوشان زندگي جوشيده ام .

اما اين نکته را فراموش نمي کنم که زندگي بي وفاست

زندگي به من آموخت که چگونه اشک بريزم اما اشکانم به من نياموخت که چگونه زندگي کنم

جلوه عشق

كاظم كوهي — Sat, 08 Jan 2011 00:24:00 GMT

جلوه عشق

پرسيد : به خاطر کي زنده هستي؟ با اينکه دوست داشتم با تمام وجود داد بزنم به خاطر تو... گفتم به خاطر هيچ کس

پرسيد : پس به خاطر چي زنده هستي؟ با اينکه دلم

مي خواست داد بزنم به خاطر دل تو... گفتم بخاطر هيچ چيز پرسيدم : تو بخاطر چي زنده هستي؟

در حاليکه اشک توي چشماش جمع شده بود

گفت:بخاطر کسي که بخاطر

هيچ چيز زنده است

غريب جمكران

كاظم كوهي — Thu, 06 Jan 2011 10:30:00 GMT

يا مهدي، ادرکني يا مولا

نفس زنان به جمکران رسيد.آنهمه جمعيت برايش باور کردني نبود

خوشحال شد.گفت:<<آقا اين همه عاشق و مشتاق،قربون تو آقا!مولا بيا ديگه؟!>>

در عالم خواب آقا به او فرمود:

اينها همه واسه حوائج خودشون اومدند نه براي فرج و....

........................................................

به او گفتند:صبح جمعه بيا دعاي ندبه

گفت:تمام هفته خستگي، جمعه هم نخوابم؟!

ظهر که شد به يادش افتاد:

<<راستي چرا آقا نيومد؟!>>

اي عشق

كاظم كوهي — Thu, 06 Jan 2011 01:53:00 GMT

اي عشق

از آتش اصل و نسب داري

از تيره ي دودي

از دودمان باد

آب از تو طوفان شد

خاک از تو خاکستر

از بوي تو آتش

در جان باد افتاد

هر قصر بي شيرين

چون بيستون ويران

هر کوه بي فرهاد

کاهي به دست باد

هفتاد پشت ما

از نسل غم بودند

ارث پدر ما را

اندوه مادر زاد

از خاک ما در باد

بوي تو مي آيد

تنها تو مي ماني

ما ميرويم از ياد

سر جان

كاظم كوهي — Sat, 12 Sep 2009 18:16:00 GMT

با که گويم راز دل را کس مرا همرازنيست                        از چه جويم سرٌ جان را دربه رويم باز نيست
نازکن تاميتواني،غمزه کن تاميشود                           دردمندي رانديدم عاشق اين نازنيست
حلقه صوفي وديرراهبم هرگز مجوي                               مرغ بال وپرزده بازاغ هم پرواز نيست
اهل دل عاجززگفتار است بااهل خرد                        بيزبان بابيدلان،هرگزسخن پردازنيست
سربده در راه جانان،جان به کف سربازباش          آنکه نه سردرکوي دلبرنفکند،سربازنيست
عشق جانان،ريشه دارددردل ازروزالست                       عشق راانجام نبود،چون ورا آغاز نيست
اين پريشان حالن حالي ازجام بلا نوشيده ام               اين بلا تا وصل دلبر،بي بلا دمساز نيست